Complot.

In de spleten
van mijn tanden
liggen muizen
begraven
langs de kieren
van mijn handen
waaien onzichtbare
hoeren naar buiten
binnen de karkassen
van mijn ogen
tel ik niks dan
blinde mieren
uit beleefdheid
houd ik
de uitlaatgassen
van mijn adem in.

Lees het hele bericht »

Lente.

Elke knop
van elke tak
van elke boom
van elke hoek
van elke straat
van elke wijk
van elke stad
van elke dag
van elke blik
van elke tong
van elk woord
van elkeen.
Van vel en vlees
gespeend.
Alleen
ik blijf dicht.

Lees het hele bericht »

Entomologie

de mierennesten in mijn tanden
hebben genoeg
van deze aarde gegeten
ik zou mijn hersenen
op alle muren smeren
en er sprinkhanen in spuwen
want ja ik ben een leugenaar
gelukkig heeft mijn koningin
maar twee ogen
en met een spuitbus
bedwelmt ze alle rupsen
waarmee wij vlogen
voortaan ben ik apteer

Lees het hele bericht »

Doodgraag.

nooit was ik verliefd
op de taal
liever lig ik uit de war
dan te moeten
knopen
aan de binnenkort
uit te sterven syntaxis
de zakjes prei
het orakel der gb-mensen
de sms’en van granieten
in huizen wonende forenzen
het voetpad van andermans
gezicht
bijvoorbeeld:
maar al te graag
zing ik ijl en glazig dit bericht
schat
ik zie je dood

Lees het hele bericht »

Barok.

kijk verdomme
hoe veelstemmig
mijn woorden
merk hoe verwerpelijk
verpletterend
en duizelingwekkend
ik alleen
de juiste
dingen zeg
maar groots
is slechts het sterven
van wat niemand nooit
ik ben zo weer weg

Lees het hele bericht »

Nu.

toen kon ik nog
zijwegen inslaan
onbekende muzikanten
ontdekken
volstrekt eigenhandig
een of ander noodlot
begaan
mijn ogen knielen
mijn adem in de grond
en de liefde verwerpen
de wortels
van de mooiste boom
ter wereld zijn
nu is er de mens
het contractueel gesprek
het stomme woord
van een zichzelf herhalend
lied

Lees het hele bericht »

Sprookje 987

Op een dag
wou de mooie
rijke
en gelukkige
prins
zich in het leven storten.
Maar
de putten waren op.

Lees het hele bericht »

Herstel.

ze bevochtigt mijn lucht
stormt mijn ademhaling
laat mij de wantijen
van haar dijen bereizen
verhuld in ongeduld
beleven we
elkanders lijf
en alles lijkt talloos
mijn zaad als pollutie
haar zweet als ablutie
maar dan het herstel
de wanden gaan staan
en het stof daalt in mijn ogen

Lees het hele bericht »