En nu?

De wangen van de straat
de wanden-, randenloze kom
waarin het lichtjes waait
en het donker zich verveelt
 
De trajecten van lantaarnpalen
lopen overal naartoe
vannacht wordt er geen moord
gepleegd, geen kind verkracht
 
Kamersbrede luchten
de schemer legt een koelte neer
en toch zijn mijn ogen niet
in staat zich om te kleden
 
Ik wil nergens zijn
dan in het warme zwart
van een minuut geleden.

Lees het hele bericht »

Fout.

De goden:
een stuk miséricorde
en uitgedroogd gebakken lucht.
 
Er is alleszins niks boven
haar, niks onder haar
dan afgevlakte eenvoud.
 
Onverbiddelijk
loodrecht op alles
wat ik voor haar zou kunnen zijn.
 
Wat perfect is
kan je niet begrijpen
of betrappen op een fout.

Lees het hele bericht »