Ik heb zin in een Mexicaanse stad
zonder tortilla, tequila
geen hasta la vista, baby.
Maar met jou op de achterbank
van mijn geweten.
Ik duw je knieën door mijn stof
we zweten veel te veel
je talloze tongen als pepers.
Wat een luchtvervuiling hier
mijn stuur zit vast
en ik kan niet duwen in mijn Spaans.
We horen hier niet thuis
maar nog even, en we [...]
Archief voor januari 2008
Mexico City.
Geplaatst in Poëzie op januari 29, 2008 | 1 reactie »
Belijdenis.
Geplaatst in Poëzie op januari 22, 2008 | 7 Commentaar »
En toen kwam ze
in een lucht die te klein was
op een wind die niemand kon dragen.
Ze stelde geen vragen
poneerde geen raadsels
liet zich niet mis te verstaan.
Waarom dan
dat elk woord
mij doet zinken in aarde
als het heilige huilen van regen.
Daddy – Sylvia Plath.
Geplaatst in Uncategorized op januari 17, 2008 | 1 reactie »
Voorlopig.
Geplaatst in Poëzie op januari 12, 2008 | 6 Commentaar »
Download tekstbestand.
5.30 am.
Geplaatst in Poëzie op januari 6, 2008 | 3 Commentaar »
Hoewel de muren blijven staan
het leidingwater geen muziek meer maakt
en de lucht blijft zoemen als voorheen
blijf ik liggen in mezelf.
Mijn wimpers snijden door mijn ogen
over mijn tanden hangen lippen
mijn tong leunt op mijn mond en
mijn tenen wijzen naar mijn voeten.
Toch slaap ik niet, maar adem ik
haper ik
blijf ik hangen tussen droom en droom.
Ze heeft me [...]
Spijt.
Geplaatst in Poëzie op januari 5, 2008 | 2 Commentaar »
Vandaag besta ik uit atomen,
Alluminium en methaan.
Ik trek mijn huid terug in
en steek mijn benen in mijn maag.
Mijn tong is vastgeroest
Mijn ogen moeten ingevet.
‘Niet te repareren.
Haal maar alles uit elkaar’
Jij hebt mij nooit besteld
En ik heb mijzelf niet in reserve.
Stof.
Geplaatst in Poëzie op januari 3, 2008 | Leave a Comment »
Ze is er niet.
nachtwinkels, afwaswater
vuilnisveld, een dooie hond
haar weggaan heeft stilgestaan.
Kijk, mijn vingers draaien rond
zichzelf, ik heb vreemde wimpers
op mijn tanden zitten vlekken
ik vind mijn vodden niet.
Het stof op mijn gezicht
had haar schaduw kunnen zijn.
Tocht.
Geplaatst in Poëzie op januari 1, 2008 | 1 reactie »
Ik lig staande ondergronds.
Ijs blijft er ongesmolten
Aan mijn tanden kleven.
Nog even
en mijn vel is vocht
dat het onderhuids
heeft opgegeven.
Alsof hartstocht
Zijn tijd niet kent.